Rambutan
Rambutan
komt van het Indonesische woord 'rambut' wat 'haar' betekent. Rambutan is dus
een harige vrucht. De vrucht heeft een harige, rode schil en heeft in gepelde
toestand een glazig witte kleur. Rambutan heeft een friszoete smaak. De vrucht
komt oorspronkelijk uit de regio Zuidoost-Azië. In Indonesië groeit de vrucht
rijkelijk. Rambutan groeit in trossen aan de rambutan-boom.
Manggis
De manggis, die ook
wel mangosteen of manggistan genoemd is waarschijnlijk de duurste vrucht ter wereld. De vrucht die
soms niet groter is dan een mandarijntje kost al snel een euro per stuk. Mangistan wordt als zeer
gezond beschouwd maar de prijs-gezondheidsverhouding laat dat niet zien; voor
hetzelfde geld heb je een kilo andere gezonde vruchten. Wel wordt de mangistan
door menigeen als lekkerste vrucht ter wereld beschouwd. De Mangistan heeft een donkerbruine of paarsachtige zeer dikke
schil. Onder de schil zitten dikke, sappige, zoetzure partjes vruchtvlees. De
vrucht pel je niet, maar breek je open. De boom waar de manggis aan groeit,
komt oorspronkelijk uit het regenwoud in Indonesië en Maleisië.
Belimbing
Belimbing is een vrucht met een wel heel bijzondere vorm. Als
je de vrucht doorsnijdt (dwarsdoorsnede) komt er een mooie stervorm te
voorschijn, die ook al duidelijk is te zien bij de hele vrucht overigens. Naast
de naam sterfruit staat het fruit ook bekend als carambola. Minder bekende
namen voor de vrucht zijn bilimbi, belimbing, sterappel en Chinees sterfruit.
De
stervrucht kan zowel vers worden gegeten als sworden gekookt. De vrucht hoeft
voor consumptie niet noodzakelijkerwijs geschild te worden, de vrucht is in z’n
geheel eetbaar Vanwege de vorm wordt de vrucht uiteraard veel gebruikt
als decoratie. De vrucht
heeft een karakteristieke smaak en wordt ook veel gebruikt bij het koken,
veelal als garnering. De smaak is zoetzuur en de vrucht is stevig doch sappig.
In de vrucht kan een zwarte pit zitten van 12 mm, maar veelal is de stervrucht
ook pitloos. De vrucht wordt onder meer geteeld op
Midden-Java. Sinds 2007 vormt blimbing het icoon van de West-Javaanse stad Depok.
Het eten van de vrucht kan vanwege de hoge concentratie
oxaalzuur en kalium een fatale uitwerking hebben voor nierpatiënten
Salak
Salak is de
vrucht van een palmsoort die oorspronkelijk in de moerassen van Sumatra, Java
en Maleisië voorkomt en wordt ook wel slangenvrucht genoemd omdat de schil van deze vrucht wel wat wegheeft van een
slangenhuid. In gepelde toestand heeft de salak een crème-achtige
kleur. De vrucht heeft een licht zoetzure smaak, is knapperig en komt van
nature voor in Indonesië. Indonesië is ook de grootste producent van salak. De
vruchten groeien dicht bij de grond in clusters aan de basis van de
salak-plant. Aan een tros kunnen wel 15 vruchten hangen. Maar dat kunnen er ook
meer zijn.
Er
bestaan verschillende soorten salak. De bekendste zijn misschien wel de salak
pondoh uit Yogyakarta, en de salak Bali uit het gelijknamige eiland.
Langsat
Langsat is een geel, klein vruchtje dat je vooral in Indonesië maar ook in andere
delen van Zuidoost-Azië kunt kopen. Lokaal is het erg goedkoop. Als je het
geluk hebt om het in een Nederlandse winkel aan te treffen kun je makkelijk
afgeschrikt worden door de hoge prijs. Langsat is een frisse vrucht, vooral
lekker op hete dagen. De pitjes en de schil hebben geneeskrachtige werkingen.
Langsat kun je met een heleboel tegelijk kopen. Het is gezellig eten om samen
de één na de ander open te maken. In de tropen is het een goed idee om middels
het eten van fruit veel vocht tot je te nemen. Langsat maak je open door met je
nagel op het schilletje te drukken tot het barst, de vrucht naar je mond te
halen en het vruchtvlees in één keer uit het schilletje te zuigen. Er is
vrijwel niemand die de langsat niet lust. Pas wel op voor het bittere pitje.
Dat moet je niet doorbijten, of je moet op zoek zijn naar een natuurlijk anti-malariamedicijn.
Durian/ Doerian
De durian vrucht komt alleen voor in Aziatische landen en kan
soms wel 8 (!) kilo wegen. Hij wordt veel verkocht in kleine kraampjes op
straat. Het openmaken van de vrucht is best een hele klus. De inhoud van de
vrucht heeft een pudding-achtige substantie en smaakt krachtig en scherp, maar
tegelijkertijd ook zoet en romig.
Qua
smaak wordt de durian ook wel vergeleken met vanillevla, knoflook, ui en
schimmelkaas – en dat tegelijkertijd. Klinkt niet erg smakelijk misschien, maar
dit is nou echt zo’n vrucht die je moet léren eten. Gewoon proberen dus als je
de kans krijgt.
In veel hotels,
restaurants en andere openbare gelegenheden in Azië is de durian overigens
verboden, simpelweg omdat de geur zó sterk is dat hij urenlang in de
ruimte blijft hangen. Niet echt smakelijk voor andere gasten die van een
heerlijk Aziatisch diner aan het genieten zijn natuurlijk. In Azië wordt
de durian in allerlei (voornamelijk zoete) gerechten verwerkt. Het is een
favoriet ingrediënt in koek, snoep en ijsjes.
In Zuid-Oost Azië is men er zelfs van overtuigd dat de Durian
je seksleven op kanspicen (!). Een verklaring hiervoor kan dat stofje tryptofaan zijn, wat
een ontspannende werking en invloed op je seksuele activiteit heeft.